ႏွစ္ရက္ကို သိန္း ၄၀၀ ေက်ာ္ ရသြားတဲ့ အိုင္းရင္းခေရာ့ခ္

ထူးထူးဆန္းဆန္း Facebook ေပၚမွာ အိမ္ေထာင္ဖက္ ေရြးမယ့္ သင္ဇာ၀င့္ေက်ာ္

ဖိုးလျပည့္၏ ေစာ္ကားခံရျခင္း မွန္ကန္ဟု ကာယကံရွင္ ေျပာၿပီ

           အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊ၏ေျမး ေနေရႊေသြးေအာင္ (ေခၚ) ဖိုးလျပည့္က မီးပိြဳင့္တြင္ ကားလမ္း႐ွင္းေပးသည့္ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားခံခဲ့ရျခင္းမွာ ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ယဥ္ထိန္းရဲတပ္သား စံသိန္းေထြးက ဧရာ၀တီသို႔ အတည္ျပဳ ေျပာဆိုသည္။
ေကာလာဟလမ်ား ပ်ံ႕ႏ႔ွံေနသကဲ့သို႔ ေငြေၾကး လက္ခံရယူမႈ မ႐ွိခဲ့ေၾကာင္း၊ ဂ်ာနယ္တခ်ိဳ႕တြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ႏွစ္ဘက္ေက်ေအးသည္ ဆိုသည္မွာ လံုး၀မဟုတ္ဘဲ ၎အေနျဖင့္ ေအးေအးေဆးေဆးသာ ေနလိုေသာေၾကာင့္ မည္သည့္အဖြဲ႕အစည္းကိုမွ် တင္ျပတိုင္ၾကားေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ရဲတပ္သား စံသိန္းေထြးက ရွင္းျပသည္။


တပ္သားစံသိန္းေထြးမွာ ၎ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ေနရာကို ေဖာ္ထုတ္ေျပာဆိုရန္ႏွင့္ ဧရာ၀တီ သတင္း႒ာနႏွင့္
လူခ်င္းေတြ႕ဆံုရန္လည္း ျငင္းဆိုသည္။

“က်ေနာ္ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေနခ်င္တယ္။ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔မွလည္း မဆက္သြယ္ခ်င္ဘူး” ဟု သူက ေျပာသည္။

ကမာ႐ြတ္ၿမိဳ႕နယ္ ယာဥ္ထိန္း တပ္ဖြဲ႕စု႐ံုး အမွတ္ ၂၅ မွ တာ၀န္က် အရာ႐ွိ၏ အဆိုအရ တပ္သားစံသိန္းေထြးကို ၎တို႔ ႒ာန အင္အားမွ ထုတ္ႏုတ္သြားၿပီ ျဖစ္ၿပီး ေနျပည္ေတာ္မွ ေခၚယူထားသည္ဟုသာ ေနာက္ဆံုး သိ႐ွိရေၾကာင္း သိရသည္။

ေနျပည္ေတာ္ ယဥ္ထိန္းတပ္ဖြဲ႕မႉး႐ံုးကမူ ယဥ္ထိန္းရဲတပ္သား စံသိန္းေထြးကို ေနျပည္ေတာ္တြင္ ေခၚယူထားျခင္းမွာ မဟုတ္မွန္ဘဲ ရန္ကုန္႐ံုးသို႔ ျပန္လည္ပို႔ေဆာင္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ရန္ကုန္တြင္သာ စံုးစမ္းေမးျမန္းရန္ ေျပာၾကားသည္။

ယခုအခါ တပ္သား စံသိန္းေထြးမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕႐ွိ ၅၁ လမ္း ယဥ္ထိန္း႐ံုးတြင္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနေၾကာင္း ဧရာ၀တီ သတင္း႒ာန၏ စံုစမ္း သိရသည္။

အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊ၏ေျမး ေနေရႊေသြးေအာင္ (ေခၚ) ဖိုးလျပည့္ႏွင့္ ျပႆနာတက္ခဲ့ေသာ ယဥ္ထိန္းရဲ တပ္သား စံသိန္းေထြးကို ေနျပည္ေတာ္႐ွိ အႀကီးအကဲတဦးက မတ္လကုန္ပိုင္းတြင္ ေခၚယူခဲ့ေသးသည္။ ေနျပည္ေတာ္မွ အႀကီးအကဲဟု ဆိုေသာ္လည္း ၎တို႔အေနျဖင့္ ေသခ်ာမသိ႐ွိရဘဲ ေနျပည္ေတာ္ ယဥ္ထိန္း တပ္ဖြဲ႕မႉးမွ တဆင့္ ေခၚယူထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ရန္ကုန္႐ံုးတြင္ ခြင့္ယူထားေၾကာင္း၊ ေနျပည္ေတာ္မွ ေခၚဆိုရျခင္း အေၾကာင္းကို ၎တို႔ အဆင့္ျဖင့္ မသိ႐ွိႏိုင္ေၾကာင္း ကမာ႐ြတ္ ယာဥ္ထိန္း႐ံုးမွ အရာ႐ွိတဦးက မတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔က ေျပာျပခဲ့ဖူးသည္။

ဒီမိုကေရစီေရး စဥ္ဆက္မျပတ္ လႈပ္႐ွားသူမ်ား အင္အားစုမွ ဦးထင္ေက်ာ္က ဖိုးလျပည့္လက္သီးႏွင့္ ထိုးခဲ့သည့္ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ မခံႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံသားတဦး၏ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးကို ပံုေဖာ္သည့္ ပံုစံျဖင့္ ကမာ႐ြတ္ၿမိဳ႕နယ္ ရဲတပ္ဖြဲ႕သို႔ သြားေရာက္အမႈဖြင့္ တိုင္ၾကားခဲ့ရာ စခန္းမႉး ဦးေအာင္ေမာ္က အမႈတိုင္တန္းခ်က္ကို လက္ခံခဲ့ေသာ္လည္း အမႈဖြင့္မေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

“အမႈဖြင့္တဲ့ တုိင္စာကို လက္ခံထား လိုက္တယ္။ သူ႔ဆီမွာ ကမာ႐ြတ္ ယဥ္ထိန္းတပ္ဖြဲ႕စု ၂၅ က လာေရာက္ တိုင္ၾကား ထားတာ မ႐ွိဘူး။ ကာယကံ႐ွင္ ျဖစ္တဲ့ ရဲတပ္သား စံသိန္းေထြးကလည္း လာေရာက္ တိုင္ၾကားထားတာ မ႐ွိတဲ့အတြက္ တိုင္စာကို လက္ခံတယ္။ အမႈဖြင့္ မေပးဘူး။ လူႀကီးကို တင္ျပေပးပါ့မယ္လို႔ ေျပာတယ္” ဟု သူက ဆိုသည္။

တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ယူနီေဖာင္း၀တ္ အစိုးရ၀န္ထမ္းတဦး တာ၀န္ခ်ိန္တြင္ ပါး႐ိုက္ခံရျခင္းသည္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးကို စိန္ေခၚလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယခုကဲ့သို႔ ကာယကံ႐ွင္ ကိုယ္စား အမႈလိုက္ဖြင့္ေနျခင္းမွာ သက္ဆိုင္သူမ်ားကို ပုဂၢိဳလ္ေရး မုန္းတီးမႈေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ ဥပေဒအထက္တြင္ မည္သူမွ်မ႐ွိေၾကာင္း သက္ေသျပလို၍ ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးထင္ေက်ာ္ က ဆိုသည္။

“သူ႔ဟာသူ အမႈဖြင့္တာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္နဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး” ဟု တပ္သား စံသိန္းေထြးက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။

ယဥ္ထိန္းရဲ တပ္သား စံသိန္းေထြးကိစၥကို တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရး ေကာ္မတီသို႔ ကာယကံ႐ွင္ ကိုယ္တိုင္ တင္ျပလာပါက တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ႐ွိေစရန္ ဥပေဒႏွင့္အညီ ေဆာင္႐ြက္ေပးႏိုင္ေၾကာင္း၊ ကာယကံ႐ွင္ ကိုယ္တိုင္ မေဆာင္႐ြက္လိုေသာ ကိစၥကို ၀င္ေရာက္ ေဆာင္႐ြက္ေပးရန္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ယင္းေကာ္မတီ အတြင္းေရးမႉး ဦး၀င္းျမင့္က ေျပာသည္။

“တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးဆိုတာက အာဏာ႐ွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မ႐ွိသည္ျဖစ္ေစ၊ ပစၥည္းဥစၥာ ႐ွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မ႐ွိသည္ ျဖစ္ေစ မ်က္ႏွားႀကီးငယ္ မလိုက္ဘဲနဲ႔ ေက်ာသားရင္သား မခြဲျခားဘဲနဲ႔ ဥပေဒရဲ႕ ေ႐ွ႕ေမွာက္မွာ အားလံုး အညီအမွ် ျဖစ္ရမယ္။ ဥပေဒကို ေလးစားလိုက္နာတဲ့ ျပည္သူေတြအားလံုး ဥပေဒရဲ႕ အကာအကြယ္ကို ရ႐ွိခံစားရမယ္။ အဲဒီလိုမွ တရားဥပေဒ စိုးမုိးေရးက ျပည့္စံုတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရမယ္” ဟု ၎က ဆုိသည္။

မတ္လ ၁၄ ရက္ေန႔ မြန္းလြဲ ၂ နာရီခန္႔တြင္ ဖိုးလျပည့္သည္ ၉ ဂ/ ၉၉၁၄ ကို ေမာင္းႏွင္လာၿပီး တကၠသိုလ္ရိပ္သာ လမ္းႏွင့္ အင္းလ်ားလမ္း မီးပိြဳင့္တြင္ ကားလမ္း႐ွင္းေပးရန္ ေတာင္းဆိုေသာေၾကာင့္ ယဥ္ထိန္းရဲ တပ္သားစံသိန္းေထြးက လမ္း႐ွင္း ေပးရာ မီးနီေနစဥ္ မီးစိမ္းေပးခဲ့ေသာ္လည္း ပိြဳင့္ျဖတ္စဥ္ မီး၀ါသြားသျဖင့္ ကားျပန္လွည့္လာၿပီး တာ၀န္က်ရဲကို လက္သီးျဖင့္ ဆင္းထိုးခဲ့ေၾကာင္း၊ ညေန ၃ နာရီခန္႔တြင္ ဗိုလ္မႉးဆိုသူတဦး ထပ္မံေရာက္႐ွိလာၿပီး ယဥ္ထိန္းရဲ တပ္သား စံသိန္းေထြးကို ေခၚယူကာ ၎၏ အိမ္တြင္ ေရခဲေရျဖင့္ပက္ျခင္း၊ ပါး႐ိုက္ျခင္းတို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသးေၾကာင္း လူမႈကြန္ရက္ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားခဲ့ရာ ျဖစ္စဥ္မ်ားမွာ မွန္ကန္ေၾကာင္း စံုစမ္းေမးျမန္းခ်က္မ်ားအရ သိရသည္။

အစိုးရ ယူနီေဖာင္း၀တ္ ၀န္ထမ္းတဦးကို တာ၀န္ခ်ိန္တြင္ လက္ေရာက္မႈျပဳပါက ျပစ္မႈဆိုင္ရာ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၂၃ အရ အေရးယူႏိုင္ၿပီး ျပစ္မႈထင္႐ွားပါက ေထာင္ဒဏ္ တႏွစ္ (သို႔မဟုတ္) ေငြဒဏ္ က်ပ္ တေထာင္ ခ်မွတ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ တာ၀န္ ၀တၳရား ေႏွာင့္ယွက္မႈတြင္ ႏွစ္ပိုင္း႐ွိၿပီး ပုဒ္မ ၁၈၆ အရ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းကို ဟန္႔တား ေႏွာက္ယွက္သည္ဟု ယူဆပါက ေထာင္ဒဏ္ ၃ လ (သို႔မဟုတ္) ေငြဒဏ္ က်ပ္ ၅ ရာ၊ ပုဒ္မ ၁၈၉ အရ ျပည္သူ႔ ၀န္ထမ္းကို နစ္နာေစမည့္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈဟု ယူဆပါက ေထာင္ဒဏ္ႏွင့္ ေငြဒဏ္မ်ား ျပစ္ဒဏ္ခံရႏိုင္ေၾကာင္း သိရသည္။

ထက္ႏိုင္ေဇာ္
myanmardailynews

အမ္းတြင္ဖမ္းမိေသာ ကုလား ၈ ေကာင္သတင္းအဆက္

RSV

သကၤန္း ၀တ္ထားေသာ ဘဂၤလီ ၈ ဦးႏွင့္အတူ လုိက္ပါပုိ႔ေဆာင္သည့္ ဘုန္းႀကီး တစ္ပါးအား အမ္းၿမိဳ႕အထြက္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္တြင္ ဖမ္းမိျခင္းအား အမႈဖြင့္ၿပီဟုသိရွိရ
-----------------------------------------------------

RSV

သကၤန္း ၀တ္ထားေသာ ဘဂၤလီ ၈ ဦးႏွင့္အတူ လုိက္ပါပုိ႔ေဆာင္သည့္ ဘုန္းႀကီး တစ္ပါးအား အမ္းၿမိဳ႕အထြက္ ၊ ပဲပဒုံ စစ္ေဆးေရးဂိတ္တြင္ ဧၿပီလ ၅ ရက္ေန႔ နံနက္ ၉ း ၃၅ ခန္႔အခ်ိန္တြင္ ဖမ္းမိခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။
ဘုန္းႀကီးအား စစ္ေဆးရာတြင္ လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ႏွစ္ခန္႔ကလည္း ဘဂၤလီ ၁၀ ဦးကုိ ရန္ကုန္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ေပးခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။

ယခုအခါလည္း တစ္ဦးလ်င္ ဆယ္သိန္းက်ပ္ျဖင့္ ပုိ႔ေဆာင္ေပးသည္ဟု သိရသည္။

ျပစ္မႈဆုိင္ရာ ဥပေဒ ပုဒ္မ (ပ) ၁၉/၃၆၇ /၂၉၅/၁၁၄ အရ ညေန ၄း၃၀ တြင္ အမ္းၿမိဳ႕နယ္ ရဲစခန္း၌ အမႈဖြင့္အေရး ယူထားေၾကာင္းသိရသည္။

ကားနံပါတ္မွာ ၅ဃ/၆၃၈၈ ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ အမႈဖြင့္အေရးယူထားၿပီျဖစ္သည္။

အဆုိပါ ဘဂၤလီ ၈ ဦးမွာ ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕နယ္၊ အလယ္ကၽြန္းေက်းရြာႏွင့္ ေခါင္းတုတ္ေက်းရြာမ်ားမွ ဘဂၤလီမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ၄င္းတုိ႔အား ကားျဖင့္ ပုိ႔ေဆာင္ေပးသည့္ ဘုန္းႀကီးမွာ မြန္ျပည္နယ္၊ က်ိဳက္ထုိၿမိဳ႕၊ အင္းေအရြာ ၊ ဇမၺဴေအးေက်ာင္း တုိက္ မွ ဦး ေကာသိယ၊ သာသနာ၀င္အမွတ္ ၁၀/ကထန(သ) 002736 ျဖစ္ၿပီး ဒရုိက္ ဘာမွာ အက္ခူေနာင္၊ ၂၄ ႏွစ္၊ ႏုိင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ျပားအမွတ္ ၁၀/ကထန (ႏုိင္) 018822 ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။

၄င္းတုိ႔အား ၉၆၉ စေကကာကပ္ထားသည့္ CRW ကားအမ်ိဳးအစား ၅ဃ/6388 ျဖင့္ ဧၿပီလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕မွ စတင္ေခၚေဆာင္ လာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။

ယခုကဲ့သုိ႔ ဘဂၤလီမ်ား ျပည္မထဲသုိ႔ မည္မွ်ထိခုိ္း၀င္ေနခဲ့ၾကသည္ကုိ မသိႏုိင္ ေၾကာင္းလည္း ရခုိင္ျပည္သူမ်ားက သုံးသပ္ေျပာဆုိၾကပါသည္။

သတင္းအျပည့္အစုံကုိ နက္ျဖန္ ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္။
ထြက္ဆုိခ်က္မ်ားပါ တင္ျပေပးမည္ျဖစ္ပါသည္။http://www.facebook.com/media/set/?set=a.196495603807938.1073741902.182972895160209&type=3

အေျခာက္ ဇာတ္ရုပ္ကို မရိုက္ဘူးဆိုတဲ့ ေအာင္ရဲလင္း

သၾကၤန္မွာ ဦးေနွာက္နဲ႔ နွလံုးသားကိုသံုးျပီး ေပ်ာ္ေစခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း

မိုက္ကယ္လန္း ပြဲမွာ Lazy Club နဲ႔ဆို ခဲ့ပါတယ္။ Lazy Club ရဲ႕အဖြင့္ သီခ်င္းက ႏိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းပါ။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ခ်ယ္ရီလမ္း၊ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ အသည္း ကြဲေနတယ္၊ အႏၱရာယ္ ေၾကာင္မေလး၊ ငါ႔ရဲ႕သစၥာနဲ႔ ဖန္စီဒိုင္းကို ျဖဴ ျဖဴဆိုခဲ့ ပါတယ္။ လတ္တေလာ အႏု ပညာလႈပ္ရွားမႈ ေတြကေတာ့ "မိန္း ကေလး တစ္ေယာက္ အသည္း ကြဲေန တယ္"ကို ဗီစီဒီ ႐ိုက္ေနတယ္။ သံုး ပုဒ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ျဖဴျဖဴက ေတာ့ မိုးတြင္းေလာက္ ထြက္ဖို႔မွန္း ထားတယ္။ ေနာက္ၿပီး ျဖဴျဖဴ႕ရဲ႕ ပၪၥမေျမာက္ တစ္ကိုယ္ေတာ္ အေခြ အတြက္လည္း သီခ်င္းေတြ စုၿပီးျပင္ ဆင္ေနပါၿပီ။ ျဖဴျဖဴ႕ရဲ႕ပရိသတ္ေတြ ကို အခုအခ်ိန္မွာ ဦးေႏွာက္နဲ႔ႏွလံုး သား ႏွစ္ခုစလံုးကို စဥ္းစားေစခ်င္ တယ္။ အေျခအေန အရပ္ရပ္ကို ေသခ်ာ သံုးသပ္ ေဝဖန္ပိုင္းျခား ၿပီးမွ ေျခလွမ္းေတြကို သတိနဲ႔ လွမ္းေစခ်င္တယ္။
အခုလက္ရွိ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခ အေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါဟာ ေသြးထိုးရာ ပါသြားဖို႔ အတြက္နဲ႔ မဆင္မျခင္ဘဲ စိတ္ေစရာ လုပ္မိလိုက္ဖို႔ ေကာလာ ဟလေတြ ထြက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ျဖဴျဖဴ႕ကိုႀကိဳက္တဲ့ပရိ သတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မႀကိဳက္တဲ့ ပရိသတ္ ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္တိုင္း ျပည္ထဲမွာေန တဲ့ပရိသတ္ေတြ အားလံုးကို
ျဖဴျဖဴ ဆုေတာင္းေပးေနပါတယ္။ ပရိသတ္ ေတြကိုလည္း ေမတၲာတရားကိုေရွ႕ တန္းတင္ၿပီး စိတ္ရွည္သည္းခံေစ ခ်င္ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ဟာ အေန မတတ္ရင္၊ အကိုင္အတြယ္မတတ္ ရင္ ဟိုးအေနာက္ကို ျပန္ေရာက္သြား ေစႏိုင္တယ္။ ဘယ္သူမွ အေနာက္ ကိုျပန္မေရာက္ ေစခ်င္ပါဘူး။ ေကာင္းတာေတြ ျဖစ္လာေတာ့မယ္ ဆိုရင္ အေမွာင့္ပေယာဂ ေတြရွိလာ တတ္တယ္။ လူတစ္ေယာက္စီရဲ႕ ဘဝမွာေတာင္မွ ကိုယ္ေကာင္းတာ ေတြျဖစ္ေတာ့ မယ္ဆိုရင္ မနာလိုတဲ့ သူ၊ ဖ်က္ဆီးခ်င္တဲ့ သူေတြရွိေနတာ။
အခုတစ္တိုင္းျပည္လံုး ဖြံ႕ၿဖိဳးေတာ့ မယ္၊ ေကာင္းတာေတြျဖစ္ေတာ့ မယ္၊ အေျမာ္အျမင္ေတြရွိေတာ့ မယ္၊ ပိုၿပီးခ်မ္းသာျြကယ္ဝေတာ့ မယ္ဆိုတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ အေႏွာင့္အ ယွက္ပေယာဂ လိုဟာမ်ိဳး၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳး တစ္ခုတည္းကိုပဲ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဳးအခ်ိဳ႕ကို မၾကည့္ဘူး ဆိုတာမ်ိဳးက ျဖစ္တတ္ ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီႏွစ္သႀကၤန္ မွာ ပရိသတ္ေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြ အားလံုး ဦးေႏွာက္နဲ႔ ႏွလံုးသားႏွစ္ခု လံုးကိုသံုးၿပီး ေျခလွမ္းေတြကို သတိ ေလးကပ္ၿပီး ေပ်ာ္ေစခ်င္ ပါတယ္။ ျဖဴျဖဴကေတာ့ မႏၱေလး Alpine မ႑ပ္မွာ The Three Band နဲ႔အ တူရွိပါမယ္။

8DAY JOURNAL မွ သိသမွ် ။

မေလးရွားသႀကၤန္ အမ်ိဳးသမီး ေတးသံရွင္မ်ားနဲ႔ လန္းမည္

သႀကၤန္ အႀကိဳ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲကို မေလးရွားမွာသြားႏႊဲဖို႕ အမ်ိဳးသမီး
ေတးသံရွင္တခ်ိိဳ႕ ျပင္ဆင္ေနပါတယ္။ ေမခလာ၊ ရတနာဦး၊ ေခ်ာစုခင္၊ မို႕မို႕ေဇာ္ဝင္း၊ မို႕မို႕လြင္၊ ခင္စုစုႏိုင္၊ ဗန္ေသာ့ဒ္က်င္း တို႕က ကီးဘုတ္ player ေဇယ်ာမင္းနဲ႕ အတူတူ မေလးရွားႏိုင္ငံက ျမန္မာေတြကို ဧၿပီ
၁၂ မွာ ေဖ်ာ္ေျဖၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေတးသံရွင္ေခ်ာစုခင္က “သႀကၤန္ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ အေနနဲ႕ျမန္မာေတြကို သီးသန္႕ေဖ်ာ္ေျဖရမယ္။ ၁၁ရက္ေန႕ထြက္မယ္၊ ၁၂ ရက္ေန႕ဆိုမယ္၊
၁၃ ရက္ေန႕ အေစာႀကီး မနက္ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ရင္ သႀကၤန္ပြဲဆိုဖို႕
ညေန ပဲခူးဆက္သြားၾကမယ္’’လို႕ေျပာတယ္။ ေခ်ာစုခင္က မေလးရွားကို အရင္က ၃ ခါ သြားေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ဘူးတယ္လို႕ သိရၿပီး ခရီးသြား ရတာ ေပ်ာ္တယ္လို႕ ေျပာတယ္။

“ျပည္ပ ေဖ်ာ္ေျဖေရးေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ။ ခရီးသြားရတာ ေပ်ာ္
တယ္။ မိသားစုနဲ႕ ခြဲရတာေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး။ ခရစၥမတ္မွာ အေမရိကားကို သြားဖူးတယ္။ အဲ့ဒါမ်ိဳးကိုေတာ့ စိတ္ညစ္တယ္။ ကိုယ့္မိသားစုနဲ႕ သြားေနရရင္ေတာ့ ပိုေပ်ာ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အမက ခရီးသြားေနရရင္ ႀကိဳက္တယ္။ အမတို႕ လူရယ္လို႕ ျဖစ္လာၿပီး အခုလိုႏိုင္ငံေပါင္းစံု သြားခြင့္ရဖို႕ သာမာန္ လူတေယာက္အတြက္ ခက္ခဲတဲ့ အရာတခုေလ။ အမတို႕က်ေတာ့ ကိုယ့္ကိုခ်စ္တဲ့ ပရိတ္သတ္ေတြက ေခၚတယ္။ အမတို႕ကလည္း ကိုယ္ဝါသနာပါတဲ့ သီခ်င္းေတြကို ဆိုျပရတဲ့အတြက္ ဒီလို ခရီးသြားရတာကို ေက်နပ္တယ္။ စိတ္ေရာ အျမင္ေရာ အသစ္ အသစ္ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ အမေတာ့ ခရီးသြားရတာႀကိဳက္တယ္” လို႕ေခ်ာစုခင္က ေျပာတယ္။

ေဖ်ာ္ေျဖပြဲမွာ တကိုယ္ေတာ္ တီးခတ္ေပးမယ့္ ေဇယ်ာမင္းက ဒီပြဲနဲ႕ဆို
ျပည္ပေဖ်ာ္ေျဖေရးက ၈ ပြဲေျမာက္လို႕သိရပါတယ္။ “ဒီပြဲက တျခားေဖ်ာ္ေျဖပြဲေတြနဲ႕ မတူဘူး၊ သႀကၤန္အတြက္ လုပ္ေပးတဲ့ပြဲဆိုေတာ့ ပိုေပ်ာ္ပါတယ္” လို႕ ေဇယ်ာမင္းက ေျပာတယ္။

ေတးသံရွင္ ရတနာဦးကေတာ့ ဘုရားက်မ္းစာ ကိစၥေတြနဲ႕ ဥေရာပႏိုင္ငံ
ေတြကို သာသနာျပဳ သြားလာေနရတာမို႕ ရန္ကုန္မွာ ေတြ႕ဆံုရခဲပါတယ္။ ၂၀၁၂ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းကေတာ့ ရတနာဦး၊မီမီဝင္းေဖနဲ႕ ေမဆြိတို႕ ၃ ဦးရဲ႕ အတြဲေခြတေခြျဖန္႕ လိုက္ပါေသးတယ္။ ၁၉၉၀ အေက်ာ္ ေၾကာ္ျငာေခတ္
ဦးပိုင္းမွာ ေနာက္ခံသီခ်င္းေတြတိုင္းလိုလိုကို ရတနာဦးကပဲ သီဆိုေပး ခဲ့ရတာ သတိရပါတယ္။ လက္ရွိ ကိုယ္တိုင္ေရးထားတဲ့ သီခ်င္းေတြကို စီးရီး စီစဥ္ဖို႕ ႀကိဳးစားေနၿပီး ဓမၼေတး သီခ်င္းေခြလည္း စီစဥ္ေနတယ္လို႕သိရ
ပါတယ္။

ဒီပြဲကို ေမခလာက ကမ္းလွမ္းခဲ့တာျဖစ္ၿပီး သႀကၤန္သီခ်င္းေတြ အမ်ားဆံုး ဆိုမယ္လို႕ေျပာပါတယ္။ “အမက မငယ္နဲ႕ပထမဆံုး ျပည္ပကို အတူ
သြားဖူးတာပါ။ အမက အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ သြားသလို ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံေတြ
ထက္ တကယ္ မဖြံ႕ၿဖိဳးေသးတဲ့ႏိုင္ငံေတြလည္း သြားခ်င္ေသးတယ္။ ႏိုင္ငံ
တိုင္းမွာ သူ႕အဆင့္အတန္းနဲ႕သူေတာ့ ရွိၾကပါတယ္” လို႕ ရတနာဦးကေျပာ
တယ္။

အဆိုေတာ္ေတြ မိႈလိုေပါလာတဲ့ ဒီဘက္ေခတ္မွာ ျပည္ပကိုသြားၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖ
ခြင့္ရတာဟာလည္း ဂုဏ္ယူစရာတစ္ခုပါ။ ဝါရင့္အႏုပညာရွင္ေတြ
အတြက္ေတာ့ မထူးဆန္းေတာ့ေပမယ့္ တက္သစ္စ ေတးသံရွင္ေတြျဖစ္တဲ့ ခင္စုစုႏိုင္၊ မို႕မို႕လြင္နဲ႕ ဗန္ေသာ့ဒ္က်င္းတို႕အတြက္ကေတာ့ သြားခြင့္ရတာ ကံေကာင္းတာေပ့ါလို႕ အႏုပညာ အသိုင္းအဝိုင္းက သံုးသပ္ေနၾကတယ္။

ျမန္မာ ေတးသံရွင္ေတြ ျပည္ပေဖ်ာ္ေျဖပြဲေတြ သြားၾကတယ္ဆိုတာ ျပည္ပ
မွာရွိတဲ့ ျမန္မာေတြကို သီးသန္႕ သြားေဖ်ာ္ေျဖ ေပးၾကတာပါ။ ျပည္ပက
ျမန္မာေတြကပဲ ပြဲကိုစီစဥ္ေပးၿပီးလက္မွတ္ေရာင္းၾကတယ္။ ျပည္ပေရာက္ေန
တဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြက ကိုယ့္ရိုးရာပြဲေတြကိုလည္း ျပည္ပမွာပဲ စုေပါင္းၿပီး က်င္းပၾကတယ္။ ဥပမာ စင္ကာပူမွာဆို ႏွစ္တိုင္း ရွမ္းႏွစ္သစ္ကူးပြဲကို ရွမ္းေတြစုၿပီး က်င္းပၾကတယ္။

အဲလို အႏုပညာရွင္ေတြကို ဖိတ္ေခၚၿပီး ရိုးရာမပ်က္ေစဖို႕ တိုင္းတပါးကေန အလြမ္းသယ္ၾကတဲ့သေဘာနဲ႕ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာေတြ
က အလြမ္းေျပ နားေထာင္ခ်င္တဲ့ သီခ်င္းေတြ ဆိုေပးၾကရင္း ျမန္မာအခ်င္း
ခ်င္းဆံုၾကတဲ့ပြဲလို႕ ဆိုရင္လည္း မွားမယ္မထင္ပါ။

ဧရာ၀တီ

ရခိုင္လူမ်ဳိးႏွင့္ ျမန္မာစာ

"ရခိုင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ " ဟူေသာ ေဆာင္းပါးသည္ ရခိုင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ မည္သို႔မည္ပုံ ဆက္စပ္ေနသည္ကို သိရွိႏိုင္ၾကေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤေဆာင္းပါးကို ေရးသားရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရခုိင္လ ူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာစာႏွင့္ ရခိုင္လူမ်ိဳး" ကို မည္သည့္အခါမွ် ခြဲျခား၍ ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ျမန္မာစာကုိ ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔က မိမိတို႔၏ " ကိုယ္ပိုင္စာေပ " အေနျဖင့္ အသိအမွတ္ျပဳ ထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ " ျမန္မာစာ " ဟု သတ္မွတ္ခံထားရေသာ "အကၡရာစာေပ" ကို ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔က မိမိတုိ႔၏ " ရခိုင္စာ" ဟူ၍သာ သိေနၾကပါသည္။ စာေပကို ေရးသားသည့္အခါ၌ ရခုိင္စကားေျပာ အသုံးအႏႈန္းျဖင့္ ေရးသားျခင္း၊ စာေပအသုံးအႏႈန္းျဖင့္ ေရးသားျခင္းဟူ၍သာ ခြဲျခားထားသည္။ အကၡရာ စာေပအေနျဖင့္မူ သည္အကၡရာသည္ စာေပျဖင့္သာ ေရးသားေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အမွန္က " ျမေစတီ္ေက်ာက္စာ" ၌ ပါရွိေသာ " ျမန္မာစာ" သည္ " ေျပာင္းလဲလာေသာစာ" မဟုတ္ဘဲ " ေရာက္ရွိလာေသာစာ" ဟုဆုိမွ သဘာဝယုတၱိ က်မည္ကုိ ျမန္မာပညာရွိတို႔ သိရွိႏိုင္ၾကပါလ်က္ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနခဲ့ၾကၿပီး အျဖစ္မွန္ကို ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ လုပ္ေနခဲ့ၾက သည္ကို ေတြ႔ရ၏။

ယင္းစာအမ်ိဳးအစားကို ရခိုင္တို႔က "ရခိုင္စာ" (သို႔မဟုတ္) "ရကၡဝဏၰအကၡရာ" ဟု အမည္ေပးကာ ေခၚေဝၚသမႈ ျပဳေနၾကသည္ကုိလည္း ေတြ႔ရွိႏိုင္ပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ လူမ်ိဳးေပါင္း (၁၃၅) မ်ိဳး ရွိၾကသည့္အနက္ "ျမန္မာစာ အေရးအသား" ကို မည္သည့္လူမ်ိဳးတို႔က "ေရွးဦးစြာ စတင္ေရးသား" ခဲ့ၾကသည္ကို ေလ့လာစူးစမ္းဖုိ႔ အခ်ိန္တန္ၿပီဟု စာေရးသူ ယူဆပါသည္။ အကယ္၍ အေျဖမွန္ ထြက္ရွိခဲ့ပါလွ်င္လည္း အားလုံးက သေဘာထားႀကီးစြာျဖင့္ လက္ခံ အတည္ျပဳ ေပးၾကဖို႔ကုိလည္း အႏူးအညြတ္ ေမတၱရပ္ခံလုိပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း၌ ေရွးကရခုိင္လူမ်ိဳးတို႔တြင္ "ရခိုင္စာ"၊ မြန္လူမ်ိဳးတို႔တြင္ "မြန္စာႏွင့္ ပ်ဴစာ"၊ ျပဴ(ပ်ဴ)လူမ်ိဳးတို႔တြင္ "ျပဴ(ပ်ဴ)စာ" ဟူ၍ ကိုယ္ပိုင္စာေပ အသီးသီး ရွိခဲ့ၾကသည့္ အနက္ သည္ေဆာင္ပါးစာတမ္း၌ "မြန္စာႏွင့္ ပ်ဴစာ" ေလ့လာဆန္းစစ္မႈ မျပဳေတာ့ဘဲ "ျမန္မာစာ"ဟု သတ္မွတ္ခံထားရေသာ "ရခုိင္စာ"ကိုသာ ႏွစ္ဖက္ႏိႈင္းယွဥ္၍ ေ၀ဖန္ သံုးသပ္ တင္ျပသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။

ႏွစ္ဖက္ႏိႈင္းယွဥ္ရာ၌ ႏွစ္ဖက္စလံုးမွ ထင္ရွားၿပီး ခိုင္မာေသာ သမိုင္းဆိုင္ရာ ေခတ္ၿပိဳင္ အေထာက္အထားတစ္ခုစီကိုသာ ထုတ္ႏုတ္၍ ေရးသားတင္ျပသြားပါမည္။ အေထာက္အထားရွိတိုင္း အက်ယ္တ၀င့္တင္ျပဖို႔ဆိုသည္မွာ အေျခအေနမေပးေသးသျဖင့္ မျဖစ္ႏိုင္ေသးေခ်။

ရခိုင္ႏွင့္ျမန္မာ ေခတ္ၿပိဳင္မႈကို ရွာၾကည့္ျခင္း " ျမန္မာစာေပ " ကို ေရးသားေနၾကသည့္ " ရခုိင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔၏ ေခတ္ၿပိဳင္ အခ်ိန္ကာလကို ရွာၾကည့္ေသာ္ ဤသို႔ေတြ႔ရ၏။ " ပု၊ ပင္း၊ အင္း၊ ေတာင္၊ ေညာင္ရမ္းေနာင္၊ ကုန္ေဘာင္ ခုႏွစ္ဆက္" ဟူေသာ သေကၤတ သံေပါက္ ကဗ်ာအရ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔တြင္ ပုဂံေခတ္၊ ပင္းယေခတ္၊ အင္းဝေခတ္၊ ေတာင္ငူေခတ္၊ ေညာင္ရမ္းေခတ္၊ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ဟူ၍ ေခတ္ (၆)ေခတ္ ထြန္းကားခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။

ရခိုင္လူမ်ိဳးတုိ႔တြင္လည္း ဒြါရာဝတီေခတ္၊ ေရွးေဝသာလီေခတ္၊ ဓညဝတီ (ပ၊ဒု၊တ)ေခတ္၊ ေဝသာလီေက်ာက္ေလွကားေခတ္၊ ေလးၿမိဳ႕ ေခတ္၊ ေျမာက္ဦး (ပ၊ဒု၊တ)ေခတ္ဟူ၍ ေခတ္ (၆)ေခတ္ ထြန္း ကားခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရွိႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိန္ကာလ ၾကာျမင့္ပုံျခင္းေတာ့ တူႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။ ယင္းတို႔အနက္ ျမန္မာတို႔၏ ပုဂံေခတ္ႏွင့္ ရခိုင္တို႔၏ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္မွာ ေခတ္ၿပိဳင္ျဖစ္ၾက၏။ ျမန္မာတို႔ဘက္က ပုဂံေခတ္၏ ထင္ရွားေသာ " ရာဇကုမာရ္ေက်ာက္စာ (ေခၚ) ျမေစတီေက်ာက္စာ" ကို ခိုင္မာေသာ အေထာက္အထားအျဖစ္ တင္ျပမွာ ျဖစ္ၿပီး၊ ရခိုင္တို႔ဘက္က စစ္ေတြၿမိဳ႕၊ ေခါင္းေလာင္းေက်ာင္းတုိက္ရွိ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ "ရခိုင္ဘုရင္ မင္းရင္ျဖဴ " သြန္းလုပ္ပူေဇာ္ခဲ့ေသာ ဘုရား၏ " စမၼခဏ္ကမၸည္းစာ " ကို ခုိင္မာေသာ အေထာက္အထား အေနျဖင့္ တင္ျပသြားမွာ ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာတို႔၏ ပုဂံေခတ္ " ၾကာ၊ အိုး၊ အံ၊ ပုဂံတည္" ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္အရ ပ်ဥ္ျပားမင္း (ေအဒီ ၈၄၆ မွ ၈၇၈ ထိ) သည္ ယခုလက္ရွိ ပုဂံၿမိဳ႕ကို တည္ခ်ိန္မွာ ေကာဇာ ၂၁၁ ခု၊ ခရစ္ေအဒီ ၈၄၉ ခု ျဖစ္၏။ ပုဂံပ်က္ခ်ိန္မွာကား " ေစာမြန္နစ္မင္း " (ေအဒီ ၁၃၂၅ မွ ၁၃၆၉ ) လက္ထက္တြင္ ျဖစ္ေလ၏။ ပ်ဥ္ျပားမင္းသည္ ပုဂံၿမိဳ႕ကိုတည္ေဆာက္ေနသည့္အခ်ိန္တြင္ ပုဂံ၌ " ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာ" မေရာက္ရွိေသး။ အလားတူ " ျမန္မာစာ" ဟူေသာ စာေပးေရးသားမႈ အတတ္ပညာသည္လည္း လုံးဝမရွိေသး သည္ကို ေတြ႔ရ၏။
ပုဂံၿမိဳ႕၌ ပ်ဥ္ျပားမင္းလြန္ၿပီးေနာက္ တန္နက္မင္း (ေအဒီ ၈၇၈-၉၀၆)၊ ၎ေနာက္ စေလငေခြးမင္း (ေအဒီ ၉၀၆-၉၁၅)၊ ၎ေနာက္ စေလငေခြးမင္း (ေအဒီ ၉၁၅-၉၃၁)၊ ၎ေနာက္ ေညာင္ဦးေစာရဟန္းမင္း (ေတာင္သူႀကီးမင္း) (ေအဒီ ၉၃၁-၉၆၄)၊ ၎ေနာက္ ကြမ္းေဆာ္ေၾကာင္ျဖဴမင္း (ေအဒီ ၉၆၄-၉၆၈)၊ ၎ေနာက္ က်ည္စုိးမင္း (ေအဒီ ၉၈၆-၉၉၂)၊ ၎ေနာက္ စုကၠေတးမင္း (ေအဒီ ၉၉၂-၁၀၁၇)၊ ၎ေနာက္ အေနာ္ရထာမင္း (ေအဒီ ၁၀၄၄-၁၀၇၇) လက္ထက္တြင္မွ ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာကို မြန္ရဟန္းေတာ္ ရွင္အရဟံ၏ အကူအညီ ျဖင့္ တည္ေဆာက္ခဲ့ရ၏။ ယင္းအခ်ိန္အထိ " ပုဂံ" ၌ " ျမန္မာစာ " ဟူေသာ အေရးအသား မရွိေသးေခ်။ မြန္လူမ်ိဳးတို႔၏ စာေပကိုသာ မြန္ပညာရွိမ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ ေရးသားေနၾကရေလသည္။

အေနာ္ရထာမင္း လြန္ၿပီးေနာက္ ေစာလူးမင္း (ေအဒီိိ ၁၀၇၇-၁၀၈၄)၊ ၎ေနာက္ က်န္စစ္သား မင္း (ေအဒီ ၁၀၈၄-၁၁၁၃) လက္ထက္တြင္ " ေဇယ်ေခတၱရာ" အမည္ရွိေသာ သားေတာ္ " ရာဇကုမာရ္" သည္ ပုဂံ၌ " ျမေစတီဘုရား" ကို တည္၏။ ျမေစတီဘုရား၌ သူ၏ ကုသိုလ္ေတာ္ မွတ္တမ္းကုိ " ပါဠိ၊ ျမန္မာ၊ မြန္၊ ပ်ဴ " ဟူ၍ ဘာသာေလးမ်ိဳးျဖင့္ ကမၸည္းစာ ေရးထိုးေစခဲ့ပါသည္။ ယင္းျမေစတီဘုရား ေက်ာက္စာကား ပုဂံေခတ္ ေက်ာက္စာမ်ားအနက္ " ေရွးအက်ဆုံးေက်ာက္စာ" ျဖစ္၏။ ျမေစတီေက်ာက္စာကို သာသနာေတာ္ သကၠရာဇ္ ၁၆၅၇ ခု၊ ေကာဇာ ၄၇၅ ခု (ခရစ္ေအဒီ ၁၁၁၃ ခု)တြင္ ေရးထုိးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ယင္းအခ်ိန္ထိ ပုဂံ၌ " ပ်ဴလူမ်ိဳး" တို႔ ရွိေနေသးသည္ကို ေတြ႔ရ၏။

ရခုိင္တို႔၏ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ ရခုိင္တု႔ိ၏ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္သည္ ေအဒီ ၈၁၈ မွ ၁၄၃၀ ထိ ၾကာျမင့္ခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရ၏။ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ ဆိုသည္မွာ အဥၥနနဒီျမစ္၏ ဝဲယာ၌ ပဥၥာၿမိဳ႕၊ ပုရိန္ၿမိဳ႕၊ ေနရဥၥရာေတာင္ငူၿမိဳ႕၊ ေလာင္းၾကက္ၿမိဳ႕ဟူ၍ ၿမိဳ႕ေလးၿမိဳ႕ တည္ရွိခဲ့သည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ " ေလးၿမိဳ႕ေခတ္" ဟု ေခၚတြင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာတုိ႔၏ " ပ်ဥ္ျပားမင္း" သည္ ယခုလက္ရွိ " ပုဂံၿမိဳ႕"ကို မတည္ေဆာက္ရေသးမီ (၃၁)ႏွစ္အလုိက ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ ရခိုင္ဘုရင္ " ေခတၱသင္မင္း" သည္ " ပဥၥာၿမိဳ႕" ကို သာသနာ ၁၃၆၂ ခု၊ ေကာဇာ ၁၈၀ ခု၊ (ေအဒီ ၈၁၈) တြင္ တည္ေဆာက္ထားၿပီး ျဖစ္ေနပါသည္။

ရခုိင္တို႔၏ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ " ေခတၱ သင္မင္း" လက္ထက္တြင္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားေနမႈကို မဆိုထားဘိ။ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္၏ အထက္က ေဝသာလီ ေက်ာက္ေလွကားေခတ္ (ေအဒီ ၃၂၇ မွ ၈၁၈ ထိ) တြင္ လည္းေကာင္း၊ တတိယ ဓညဝတီေခတ္ ( ဘီစီ ၅၆၉ မွ ေအဒီ ၃၂၆ ထိ ) တြင္လည္းေကာင္း၊ ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာႏွင့္ပအတူ စာေပယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာမ်ား ထြန္းကားလွ်က္ ရွိေနၿပီျဖစ္ ေၾကာင္း ယုံမွားသံသယ မရွိ ခိုင္မာေသာ အေထာက္အထားမ်ားက သက္ေသျပလွ်က္ ရွိေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္။

ယင္းတုိ႔အနက္ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ (ေအဒီ ၈၁၈ မွ ၁၄၃၀ ထိ ) ပဥၥာၿမိဳ႕တည္ " ေခတၱ သင္မင္း" မွ (၃) ဆက္ေျမာက္ " ဘုရင္မင္းရင္ျဖဴ" လက္ထက္ (ေအဒီ ၈၄၃-၈၇၃ ထိ) ေအဒီ ၈၄၇ တြင္ သြန္းလုပ္ပူေဇာ္ခဲ့ေသာ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ ( ဥာဏ္ေတာ္အျမင့္ ၁ ေပ ၂.၃ လက္မ၊ ယခုအခါ စစ္ေတြၿမိဳ႕၊ ေခါင္းေလာင္း ေက်ာင္းတုိက္ တြင္ ကိန္းဝပ္လွ်က္ ရွိသည္။) ၏ " စမၼခဏ္ ကမၸည္းစာ" ကို တင္ျပလိုပါသည္။ က်န္စာေပ အေထာက္အထား မ်ားစြာ ရွိၾကေသာ္လည္း စာေရးသူအေနျဖင့္ ယင္းဘုရား၌ ပါရွိေသာ " စမၼခဏ္ ကမၸည္းစာ" ကိုသာ ရခုိင္စာေပ ဘက္က ခုိင္မာေသာ အေထာက္အထားတစ္ခု အေနျဖင့္ တင္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ဘုရားဆင္းတုေတာ္ စမၼခဏ္ကမၸည္းစာ အဆိုပါဘုရား၏ စမၼခဏ္ကမၸည္းစာမွာ ယခုေခတ္ "ျမန္မာစာ" ဟု သတ္မွတ္ခံထားရေသာ " ရခုိင္စာ" အေရးအသားျဖင့္ ေရးထုိးမွတ္တမ္းတင္ထားသည္ကို ေအာက္ပါအတုိင္း ေတြ႔ရွိရသည္။ "သကၠရာဇ္ ၉၊ ကဆုန္လဆန္း ၆ ရက္၊ တနလၤာ ၅ နာရီေက်ာ္..... ေရာက္.......... ႀကီးသြန္းအဲသည္။ ငမၤရၤျဖဴေကာင္းမႈ ဘုရားပဥၥေလာဟာၿပီးျပည့္စုံသည္၊ ဘုရားျပဳေသွာ အက်ိဳဝ္အားျဖင့္ ဘုရားမခြ်တ္ျဖစ္ေစေသွာ .........။ " ဟူ၍ ေရးထိုးထားပါသည္။

အထက္ေဖာ္ျပပါဘုရား၏ "စမၼခဏ္ကမၸည္းစာ" ကုိ ျပည့္စုံေအာင္ ျဖည့္စြက္ဖတ္ရႈေသာ္ ေအာက္ပါအ တိုင္း ျဖစ္ပါသည္။
"သကၠရာဇ္ ၂၀၉၊ ကဆုန္လဆန္း ၆ ရက္၊ တနလၤာေန႔ ၅ နာရီေက်ာ္ေသာ (အခ်ိန္) ေရာက္ (ေသာအခါ) ေၾကးသြန္းအပ္သည္။ ငါမင္းရင္ျဖဴ ေကာင္းမႈဘုရားကို ပဥၥေလာဟာျဖင့္ (သြန္းလုပ္) ၿပီးျပည့္စုံ သည္။ ဘုရားျပဳေသာ အက်ိဳးအားျဖင့္ ဘုရားမခြ်တ္ ျဖစ္ေစေသာ္။" ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။

ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ ရခုိင္ဘုရင္ မင္းရင္ျဖဴသည္ အထက္ေဖာ္ျပပါ ဘုရား၏ " စမၼခဏ္ ကမၸည္းစာ" ကို " ရကၡဝဏၰ အကၡရာ- ရခုိင္စာ" ျဖင့္ ေရးထုိးခဲ့ေသာႏွစ္မွာ ေကာဇာ ၂၀၉ ခု၊ ခရစ္ေအဒီ ၈၄၇ ခုျဖစ္ရာ ျမန္မာတို႔ ယခုလက္ရွိ ပုဂံၿမိဳ႕ကို မတည္ေဆာက္ရေသးမီ (၂)ႏွစ္အလုိက ျဖစ္ပါသည္။

သို႔ျဖစ္ပါ၍ " ရာဇကုမာရ္ေက်ာက္စာ (ေခၚ) ျမေစတီ ေက်ာက္စာ" သည္ ယင္းအခ်ိန္၌ ရွိဖို႔မဆုိထားႏွင့္ "ပုဂံၿမိဳ႕" ပင္မရွိေသးေသာေၾကာင့္ "ျမန္မာစာေပ" အေရးအသားမွာလည္း ျမန္မာတို႔အေနျဖင့္ " အိမ္မက္ ေတာင္မက္ဖို႔" မလြယ္ကူေသးေခ်။

ျမန္မာလူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ ျမန္မာသမိုင္းဆရာမ်ားက ျမန္မာသည္ "ပ်ဴလူမ်ိဳး" က ဆင္းသက္လာသူမ်ားဟု ခံယူထားၾက၏။ ယင္းသို႔ဆုိလွ်င္ အဘယ္ေၾကာင့္ ျမန္မာတို႔သည္ " ပ်ဴစာ"ကို မိခင္စာေပအျဖစ္ ရပ္တည္ေအာင္ မေဆာင္ ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါသနည္း ? ဟု ေမးစရာ ရွိေနပါ သည္။ ယခုအခါ ပ်ဴလူမ်ိဳးႏွင့္ ပ်ဴစာေပမွာ ျမန္မာ့ေျမမ်က္ႏွာေပၚက လုံးဝ ဆိတ္သုဥ္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကၿပီ ျဖစ္၏။

အခ်ိဳ႕သမိုင္းဆရာမ်ားက ျမန္မာစာသည္ " မြန္စာ"က ဆင္းသက္လာေသာစာဟု ႀကံဆျပန္၏။ ထုိသုိ႔ဆုိလွ်င္လည္း အဘယ္ေၾကာင့္ ျမန္မာတုိ႔သည္ "မြန္စာ" ကို ႏိုင္ငံသုံးစာေပအျဖစ္ ရပ္တည္ေအာင္ မေဆာင္ ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါသနည္း? ဟု ေမးစရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါသည္။

အမွန္က "ပ်ဴစာ" သည္ ပ်ဴလူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္သာ တိုက္ရိုက္သက္ဆိုင္ေနၿပီး၊ "မြန္စာ" သည္လည္း မြန္လူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္သာ တိုက္ရိုက္ သက္ဆိုင္ေနေသာ စာေပ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေလ့လာေတြ႔ရွိရေပသည္။

ယေန႔ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ " ျမန္မာစာ" ဟု သတ္မွတ္ခံထားရေသာ " ရခို္င္စာ"သည္လည္း ရခုိင္လူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္သာ တုိက္ရိုက္ သက္ဆိုင္ခဲ့ၾကသျဖင့္ ရခိုင္လူမ်ိဳးတုိ႔သည္ ကိုယ့္စာေပကို ေခတ္အဆက္ဆက္ တည္တံ့ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္လာခဲ့ၾကသည္မွာ ေခတ္တိုင္းေခတ္တုိင္းတြင္ ေပၚထြန္းခဲ့ေသာ "ရခုိင္ စာေပ အေထာက္အထားမ်ား" က သက္ေသျပဳလ်က္ ရွိေနေပေတာ့သည္။

ျမေစတီေက်ာက္စာ၌ ပါရွိေသာ " ျမန္မာစာ" ကို ျမန္မာသမိုင္းဆရာမ်ားက " ပ်ဴစာက ဆင္းသက္လာ ေသာစာ" ဟု ထင္ျမင္ခ်က္ ေပးၾက၏။ အလားတူ အခ်ိဳ႕သမုိုင္းဆရာမ်ားက " မြန္စာက ဆင္းသက္လာေသာစာ" ဟူ၍လည္း ထင္ျမင္ခ်က္ေပးၾကျပန္၏။ အမွန္က ယင္း " ပ်ဴစာႏွင့္ မြန္စာ" ႏွစ္မ်ိဳးစလုံးသည္ပင္လွ်င္ ျမေစတီ ေက်ာက္စာ၌ ပါရွိေနၿပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယင္းစာႏွစ္မ်ိဳးက ဆင္းသက္ လာေသာစာဟု သတ္မွတ္ေနၾကျခင္း သည္ လုံးဝယုတၱိမရွိေခ်။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ စာေပတို႔မည္သည္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုတည္း၌ ေန႔ခ်င္းည ခ်င္း ေျပာင္းလဲရုိး ထုံးစံ မရွိေသာေၾကာင့္တည္း။ ေျပာင္းလဲဖို႔ဆုိသည္မွာလည္း ေခတ္ကာလ အေတာ္ၾကာျမင့္ေအာင္ ေစာင့္ဆုိင္း ရေပလိမ့္မည္။ ျမေစတီေက်ာက္စာ (ျမန္မာ)သည္ ပ်ဴစာႏွင့္ မြန္စာက ဆင္းသက္လာေသာ စာမဟုတ္ေၾကာင္းကို " ျမေစတီေက်ာက္စာ" ကပင္လွ်င္ အခိုင္လုံဆုံး သက္ေသျပဳလွ်က္ ရွိေနေပေတာ့သည္။

အမွန္က " ျမေစတီ္ေက်ာက္စာ" ၌ ပါရွိေသာ " ျမန္မာစာ" သည္ " ေျပာင္းလဲလာေသာစာ" မဟုတ္ဘဲ " ေရာက္ရွိလာေသာစာ" ဟုဆုိမွ သဘာဝယုတၱိ က်မည္ကုိ ျမန္မာပညာရွိတို႔ သိရွိႏိုင္ၾကပါလ်က္ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနခဲ့ၾကၿပီး အျဖစ္မွန္ကို ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ လုပ္ေနခဲ့ၾကသည္ကို ေတြ႔ရ၏။

အျဖစ္မွန္ကုိ သိရွိလိုပါက ေလးၿမိဳ႕ေခတ္၊ ပဥၥာၿမိဳ႕(၁၂)ဆက္ေျမာက္ မင္းဘီလူးကို ေအဒီ ၁၀၆၈ တြင္ " ဝေရာင္းငွက္ အသခၤယာ" အမတ္က လုပ္ႀကံသျဖင့္ ကြယ္လြန္သည္။ မင္းဘီလူး၏ သားျဖစ္သူ အိမ္ေရွ႕မင္း သား " မင္းရဲဘယ" သည္ မိဖုရား " ေစာေပါက္ညိဳ" (ေပါက္ညိဳျမ) ႏွင့္အတူ ရခိုင္ပညာရွိအမတ္ အခ်ိဳ႕လိုက္ပါလ်က္ " ဘူးရြက္ မညိဳးလမ္း" က အေရွ႕ပုဂံျပည္သို႔ ထြက္ေျပးကာ " အေနာ္ရထာမင္း" ထံ ခိုလႈံခဲ့ရသည္။ အဆို ပါ မင္းရဲဘယမိသားစုတို႔သည္ ပုဂံျပည္၌ ႏွစ္ေပါင္း (၃၅)ႏွစ္ခန္႔ ၾကာျမင့္ေအာင္ အမႈေတာ္ ထမ္းရြက္ကာ ေန ထိုင္ခဲ့ၾကရေသာ သမုိင္းေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း။

ပုဂံမင္းအေနာ္ရထာအား " ရခိုင္ေဝသာလီ" က " ပဥၥကလ်ာဏီ မင္းသမီး" ကို ဆက္သရာတြင္ " က်န္ စစ္သား" ကို ရသည္ဟူေသာ သမုိင္းေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း။ က်န္စစ္သားသည္ ေျမးေတာ္အေလာင္းစည္သူကို ပုဂံထီးနန္းကို ေပးအပ္ၿပီး " ေဇယ်ေခတၱရာ" အမည္ ျဖင့္ သားေတာ္ ရာဇကုမာရ္မင္းသားကို " ဓညဝတီႏွင့္ ေတာင္စဥ္ခုႏွစ္ခရိုင္" ( ျမန္မာ ရာဇဝင္အလို)ကို စဥ္းစား ေစခဲ့ေသာ သမုိင္းေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း။ ပုံဂံမင္းတို႔အထံ၌ ရခိုင္သားမ်ား အမႈေတာ္ထမ္းရြက္ခဲ့ၾကၿပီး အခ်ိဳ႕က ဘုရားအလွဴ႕ဒကာမ်ားအျဖစ္ ခံယူကာ ျမန္မာတုိ႔၏ နယ္ေျမ၌ ရွိေနခဲ့ၾကသည္ဟူေသာ သမုိင္းေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း။ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔ကို ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔က " ေအာက္သား" ဟု နာမည္ေပးကာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေခၚေဝၚလာခဲ့ ၾကသည့္ သမုိင္းေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း။ " ရဟႏၱာေထြး (ေခၚ ) အသွ်င္ဒိဗၺစကၡဳ" အမည္ရွိေသာ ရခုိင္တို႔ ေဝသာလီက ရဟႏၱာအသွ်င္သူျမတ္ သည္ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာ " မဟိႏၵပါလ မေထရ္ျမတ္" ၏ ေစလႊတ္ခ်က္အရ ပင္းယၿမိဳ႕သို႔ ၾကြေရာက္၍ သာသနာ ျပဳခဲ့ရေသာ သမုိင္းေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း ခ်န္လွပ္၍ ထားၾကမည္ဆိုပါက မည္သည့္အခါမွ် အေျဖမွန္ေပၚ ေပါက္ႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေခ်။

ပုဂံေခတ္ ေက်ာက္စာမ်ား၌ ပါရွိေနေသာ အခ်ိဳ႕စကားလုံးမ်ာသည္ ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔၏ ေန႔စဥ္သုံး ေဝါဟာ ရမ်ား ျဖစ္ေနေၾကာင္း ေအာက္ပါစကားလုံးမ်ားကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သိရွိႏိုင္ပါသည္။
(၁) ၾကာသပတိယ္နိယ္၊ (၂) သုႀက္ာနိယ္၊ (၃) လွိယ္၊ (၄) ရိယ္မႈတ္၊ (၅) အတုမဟိေသာ၊ (၆) ျခဳယ္မ၊ (၇) ျခဳပ္မ၊ (၈) အစ္ကို၊ (၉) အစ္မ၊ (၁၀) ပန္စင္၊ (၁၁) ကၿခီယ္သည္၊ (၁၂) ပညာမဟိယ္ေသာ၊ (၁၃) သစၥာ မဟိယ္ေသာ၊ (၁၄) အလွဴပိယ္လိုဝ္ေသာ၊ (၁၅) သဃၤာတိုဝ္၊ (၁၆) ဤယ္သူ၊ (၁၇) ပတၱျမားစာတီတိုဝ္၊ (၁၈) လွဴခ၏၊ (၁၉) ၿခီယ္လက္၊ (၂၀) ၿခိယ္ဆိယ္ရိယ္၊ (၂၁) လက္ဆိယ္ရိယ္၊ (၂၂) မပႅဳရေၾကာင္ဆိုဖိလတ္၊ (၂၃) နိယ္ရလိယ္၏၊ (၂၄) အသရိယ္ဟိေသာ၊ (၂၅) ခရုိန္ စေသာ ေဝါဟာရမ်ားကို ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာတို႔ ေျပာဆို ေနၾကပါေသးသလား ? ဟု ေမးလွ်င္ ေျပာဖုိ႔မဆုိထားႏွင့္ အဓိပၸါယ္ကို သိရွိေအာင္ မနည္းႀကိဳးစားၾကရမည္ဟု ထင္ပါသည္။

အဓိပၸါယ္ကို သိသည့္တုိင္ေအာင္ အသံထြက္ကို ပီပီသသ ထြက္ရွိႏိုင္ဖို႔က ပို၍ခက္ေပလိမ့္မည္။ အလားတူ ရခိုင္ေဝါဟာရ အသုံးအႏႈန္း မ်ားသည္ ပုဂံေခတ္ေက်ာက္စာမ်ား၌ မ်ားစြာ က်န္ရွိေနေသးသည္ကို ေတြ႔ရ၏။

ခရစ္ေအဒီ ၁၁၁၃ ခုတြင္ ေရးထုိးခဲ့ေသာ ျမန္မာတို႔၏ ေရွးအက်ဆုံးျဖစ္သည့္ ျမေစတီေက်ာက္စာထက္ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္၊ ေအဒီ ၈၄၇ ခုတြင္ ရခိုင္ဘုရင္ မင္းရင္ျဖဴ သြန္းလုပ္ပူေဇာ္ခဲ့ေသာ ေကာင္းမႈေတာ္ဘုရား၏ စမၼခဏ္း ကမၸည္းစာက ႏွစ္ေပါင္း (၂၆၆) ႏွစ္ေစာ၍ ေရွးက်ေန ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ " ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျမန္မာစာ အေရးအသားကို မည္သည့္လူမ်ိဳးတို႔က ေရွးဦးစြာ စတင္ေရးသား ခဲ့ၾကပါသနည္း။ " ဟူေသာ အေမးျဖစ္ေပၚခဲ့လွ်င္ ဤေဆာင္းပါးစာတမ္းက အထုိက္အေလ်ာက္ အေျဖေပး ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ယူဆပါသည္။

နိဂုံးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ဆိုရေသာ္ " ရခုိင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ" မွာ မည္သည့္အခါမွ် ခြဲျခား၍ ရလိမ့္မည္ မဟုတ္။ စကားေျပာဟန္ ေရးနည္းႏွင့္ စာအသုံးေရးနည္းသာ ျခားနားခ်က္ရွိေနသည္။ စာေပအကၡရာမွာ အတူတူပင္တည္း။ သို႔ျဖစ္၍ ယေန႔မ်က္ေမွာက္ေခတ္ "ျမန္မာစာ" ဟု သတ္မွတ္ခံထားရေသာ " ရခိုင္စာ" ကို အၾကြင္းမဲ့ ခံယူထားၾကသည္ကို သုေတသနျပဳကာ ေရးသားတင္ျပလိုက္ရေပသည္။
" ရခိုင္စာေပ" အျဖစ္မွန္ ေပၚေပါက္ပါေစ။

ဒြါရာဝတီ - အသွ်င္ ကုသလ(ေငြသဇင္)

(ကိုးကားေသာ က်မ္းမ်ား)
၁။ ျမေစတီေက်ာက္စာ၊ လွသမိန္။
၂။ ပုဂံေခတ္ ႏိုင္ငံေရးသမုိင္း၊ ေဒါက္တာ သန္းထြန္း။
၃။ တစ္ေန႔တစ္လံ ပုဂံဘယ္ေျပးမလဲ၊ ေဒါက္တာ သန္းထြန္း။
၄။ ေက်ာင္းသုံး ျမန္မာရာဇဝင္၊ ဦးဘသန္း။
၅။ မင္းရင္ျဖဴ ေကာင္းမႈေတာ္ဘုရား စမၼခဏ္ ကမၸည္းစာ။
၆။ သာသနာလကၤာရ စာတမ္း ( မူေဟာင္း )၊ မဟာဓမၼ သၾကၤ ံ အမတ္။
၇။ ေရႊဘုံနိဒါန္း၊ ေဇယသခၤယာ။
၈။ ဒြါရာဝတီ - အသွ်င္ကုသလ မွတ္စု။

ဒြါရာဝတီ - အသွ်င္ ကုသလ(ေငြသဇင္) ေရးသားထားေသာ ရခုိင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပထားပါသည္။